Tennis- & en golfelleboog

In mijn praktijk behandel ik veel patiënten met een tenniselleboog. In mindere mate zie ik patiënten met een golfelleboog. Eigenlijk zijn beide problemen van dezelfde aard. De eerste aandoening situeert zich aan de buitenzijde van de elleboog (radiaal) de andere aan de binnenzijde (ulnair).

Het overgrote deel van de medische wereld begrijpt tot op heden nog niet te volle het ontstaansmechanisme van de tennis- en golfelleboog.

Beide klachten betreffen een mechanische disfunctie, voornamelijk in de pols. En dit zonder uitzondering. De pols bestaat uit acht botjes. Daar is een subtiele mechanische regulering nodig. Deze fijne mechaniek kan door omstandigheden ontregeld geraken. Eerst kan het lichaam nog compenseren. Op een gegeven moment is dat niet meer voldoende. En dan komen er functionele klachten naar voor. Meestal uit zich dat aan de aanhechting van de pees op het bot. Soms is de pijn meer verspreid in de spierregio.

De behandeling bestaat uit het optimaliseren van de bewegingsfuncties in de gehele bewegingsketen. D.w.z. van hoofd tot voeten. Er wordt gedifferentieerde informatie aangeboden aan het sturend collageen bindweefsel. (kapsels, ligamenten, disci en menisci).

Een beperkt aantal behandelingen zullen volstaan voor een volledig behandelresultaat. Slechts 10 à 15 % van de patiënten met deze klachten beoefent één van vermelde sporten. Zoals ik reeds stelde : zelfs de edele viervoeter kan een golf- of tenniselleboog hebben.