Tennis- & golfelleboog

Tennis- & golfelleboog

In mijn praktijk behandel ik veel patiënten met een tenniselleboog. In mindere mate zie ik patiënten met een golfelleboog. Eigenlijk zijn beide problemen van dezelfde aard. De eerste aandoening situeert zich aan de buitenzijde van de elleboog (lateraal of radiaal) de andere aan de binnenzijde van de elleboog (mediaal of ulnair). Radiaal verwijst naar de radius (spaakbeen). Ulnair verwijst naar de ulna (ellepijp).

 

De medische benaming voor deze klachten is respectievelijk epicondylitis radialis en epicondylitis ulnaris. Het overgrote deel van de medische wereld (geneesheren en therapeuten) begrijpt tot op heden nog niet tenvolle de ethiologie (het ontstaansmechanisme) van de tennis- en golfelleboog.

Beide klachten betreffen een mechanische disfunctie in de gewrichtsregulering, voornamelijk in het polsgewricht. Bij beide problemen is dit altijd, zonder uitzondering, het geval. De pols bestaat uit 8 botstukjes. Natuurlijk is daar een subtiele mechanische regulering nodig. Deze fijne mechaniek kan door omstandigheden ontregeld zijn. Het lichaam is niet voor het minste uit het lood geslagen. Er zullen meestal nog niet direct klachten optreden. Het bewegingsapparaat vindt nog een tijd oplossingen door compensatie. Als de spieren die van de elleboog naar de hand lopen – over het polsgewricht – langdurig in ongustige omstandigheden dienen te functioneren, dan kan het zijn dat er na verloop van tijd klachten optreden. Klachten van functionele aard. Meestal localiseren de klachten zich aan de aanhechtingspees van de spier aan de uitsteeksels van de elleboog (de epicondylen). Het beenvlies wordt gevoelig, geprikkeld. Soms zijn de klachten wat meer verdeeld in het spiergebied. Steeds is een bemoeilijkte bewegingsfunctie in de pols het eigenlijke probleem. De behandeling bestaat uit het manueel therapeutisch optimaliseren van de bewegingsfuncties. Er wordt gerichte, gedifferentieerde informatie aangeboden aan de sturende collagene bindweefsels (gewrichtskapsels, ligamenten, disci, menisci) van de gehele bewegingsketen d.w.z. van hoofd tot voeten. Het bewegingsapparaat is immers een keten. Vooraleer er klachten optreden, heeft het lichaam gecompenseerd – ten goede wel te verstaan. Dit gebeurt ook in een keten. Daarom dient de therapeut zelfs bij locale klachten toch de gehele bewegingsketen te behandelen. Een beperkt aantal behandeling zullen volstaan voor een volledig behandelresultaat. De meeste patiënten met een tennis- of golfelleboog spelen geen tennis of golf. Slechts ongeveer 10 à 15 % van de patiënten met bovenvermelde klachten, beoefent één deze sporten. Zoals ik in vorig bericht al vermeldde : zelfs de edele viervoeter kan een tenniselleboog of golfelleboog hebben.
admin

Reacties zijn gesloten.