Ongelovige Thomas

Dit is het elfde van 21 hoofdstukken uit ‘de technologie van het wonder.’Het middelste hoofdstuk. Een bijzondere plaats in het boek.

Van de twaalf apostelen die Jezus omringden in Galilea vind ik Thomas de interessantste, om de volgende reden. Het on-geloof van Thomas maakt net duidelijk wat écht geloof is. Thomas vraagt Jezus naar de fysieke bewijzen, ‘evidence based’ avant la lettre.

De apostel Thomas heeft ook een interessant evangelie geschreven. De geoloog Gregg Braden trof het aan in de bergen van Egypte. Wanneer je aan Egypte denkt, denk je onwillekeurig aan woestijn. In het Sint-Katharinaklooster aan de voet van de Sinaïberg mocht Braden boekrollen inkijken die dateren van voor het jaar 300 na Christus. Het ‘verloren’ evangelie van Thomas bevat verscheidene letterlijke citaten van Jezus Christus en daarom is dit evangelie zo interessant. Veel teksten in de huidige bijbel werden achteraf bewerkt door de eindredacteur alvorens uit te geven. Het belang om gedachte en emotie één te laten worden werd al eerder aangehaald. ‘Gedachte en emotie in één huis te laten wonen’ zoals het in de Aramese tekst verwoord staat. De gedachte ontspringt in het hoofd, de emotie leeft in het hart. Als men deze twee elektromagnetische activiteiten kan laten interfereren kan men, zoals de tekst zegt, bergen verzetten. Meer lezen

Song of Hiawatha

 

Deze exotische naam – Song of Hiawatha – klinkt me als muziek in de oren. Het is de titel van een episch gedicht uit 1855 van Henry W. Longfellow. Tevens is het de naam van een Engelse volbloed. Paarden krijgen heel dikwijls mooie namen toebedeeld die ze natuurlijk verdienen, edel als ze zijn. Ik herinner me Hiawatha en zijn geliefde Minnehaha uit dit ontroerende mooie lied van de Indianen, opgevoerd door acteur Anton Cogen in een prachtige monoloog.

Song of Hiawatha was één van de opponenten van mijn poulain Zambezi Sun in de Prix de l’Arc de Triomphe in Paris-Longchamp van 2007. Zambezi Sun was in die dagen hét superpaard van Zijne Hoogheid Prins Khalid Abdullah. Dit prachtpaard werd uitgeroepen tot nummer vijf van de wereldranglijst op de klassieke afstand van 2.400 meter. Mijn manuele therapie zorgde voor de comeback van deze kampioen van de renbaan. De winnaar van de Grand Prix de Paris, op Quatorze Juillet, knoopte terug aan met de overwinning in de Prix Foy te Longchamp na een bloedstollende eindsprint tegen de crack van die andere paardenprins, Zijne Hoogheid Sjeik Mohammed bin Rashid Al Maktoum, emir van Dubai. Meer lezen

Ontwikkeling van het VDM-concept

Toen ik Veerle leerde kennen, vertelde ik haar op een avond, tijdens een wandeling aan de oevers van de Leie in Kortrijk : ‘Gezien van der Bijl in drie dimensies mobiliseert, ga ik in vier dimensies mobiliseren’. Compleet overtuigd had ik dit gezegd. Tegen beter weten in, in een staat van verliefdheid. Hoe ik dat zou doen, wist ik op dat moment niet. Ik had er geen flauw idee van.

Ik vond de methode G. van der Bijl van zo een schoonheid doordrongen en haast niet te evenaren dat ik één en al in bewondering was voor deze behandelwijze. Het ligt echter in mijn aard om beter te doen, vooral om mezelf te overtreffen bij dingen waar ik mezelf goed in vind.

Veerle gaat steeds op zoek naar interessante boeken. Waar ze die blijft halen? Het werk van professor John Archibald Wheeler moest wel in mijn handen belanden. Wat me meteen aansprak, is dat Albert Einstein stelt dat alle fysica lokaal is ! Voor mij was dat schokkend nieuws. Dit boek, waar ik het over had in ‘The English Rose’, zou mijn professionele leven sturen en veranderen. Dit lokaal gebeuren in de fysica staat op het eerste gezicht haaks op de opvatting van De School van Utrecht, waar totaliteit hoog in het vaandel gevoerd wordt. Niets gebeurt op zichzelf. G. van der Bijl had echter elke vorm van lokaal behandelen stellig afgezworen en dan stelt de grote Albert Einstein dat alle fysica lokaal is. Voor mij was dat duizelingwekkend. Meer lezen